
A familia Castaña Temperá tiña ganas de facer unha festa rachada. Puxéronse a organizala e decidiron facela fóra da súa casa. Entón cando ían camiñando pola rúa os señores e señoras dicían: -Castañas falangueiras e que camiñan, creo que estou soñando.
Chegaron ó restaurante no que ían facer a súa festa, o restaurante Castaña Cruel. Neste restaurante só se comían castañas e cando ían pedir a comida, o camareiro non podía velas porque eran pequenas. A familia, como non, pediu de comer castañas. Quedaron tan cheos que...Pum!!! morreron e ninguén, absolutamente ninguén, foi ao seu funeral.
Pedro Rodriguez.




