Los amaneceres de mi dormitorio son bastante soleados la mayoria . Cada vez que me despierto
soy feliz porque tengo que ir al colegio ., Menos los sábados y los domingos.Cada día de la semana
hasta el viernes, me levanto a las nueve, luego desayuno, me visto, me lavo, me peino y depués al colegio medio dormida.
Los amaneceres de Iria en su casa.
Iria Pereira Pulido.
15 de abril de 2010
EL VIAJE DE LA MAÑANA
Como no me gusta nada nada dormir una vez que abro los ojos lla me levanto de la cama con mucha energia para vestirme,la ropa la elijo yo o alguna vez mi madre.Cuando ya estoy preparada, desayuno pan, almendras, avellanas y leche.
A continuacion me lavo toda me hecho colonia me peino,me pongo el abrigo cogo la mochila y ya estoy lista para irme al colegio.
¡ASI ES MI DESPERTAR!
LOLA CALVIÑO PUERTAS
A continuacion me lavo toda me hecho colonia me peino,me pongo el abrigo cogo la mochila y ya estoy lista para irme al colegio.
¡ASI ES MI DESPERTAR!
LOLA CALVIÑO PUERTAS
As pantasmas de Bort
Había unha vez nun lonxano planeta chamado Bort unhas pantasmas ás que lles gustaba asustar ós bortianos. Pero co paso do tempo, os bortianos acostumáronse os trucos das pantasmas e xa non lle tiñan medo.
Un día, cando se cansaron do planeta Bort, quixeron ir a Terra porque a pantasma máis vella dixo que nese planeta os nenos se asustaban so con oír a palabra pantasmas. Pasou o increible, viron chegar ao carteiro pantasmal con dezasete cartas da Terra. Eran duns nenos de España (Ourense) exactamente do colexio Curros Enríquez, de quinto curso.
As cartas dicían que os terrestres non lle tiñan medo ás pantasmas, que se viñan lle ían . . . , pero o que máis lle interesou foi que un neno escribira dicindo que foran a Asustalandia. Bucaron no mapa onde estaba aquel planeta.
-Encontreino, dixo unha pantasma.
- Onde está?
-Aquí, aquí no noroeste.
-Ah, aí.
-Pois vaiamos despois de mañá.
Iso fixeron. Despois de dous días, foron a Asustalandia.
Cando chegaron a Asustalandia, alí había ogros, monstros...
Pasárono bomba e que daronse a vivir alí.
Moh´d Ghanayem Rashid
Un día, cando se cansaron do planeta Bort, quixeron ir a Terra porque a pantasma máis vella dixo que nese planeta os nenos se asustaban so con oír a palabra pantasmas. Pasou o increible, viron chegar ao carteiro pantasmal con dezasete cartas da Terra. Eran duns nenos de España (Ourense) exactamente do colexio Curros Enríquez, de quinto curso.
As cartas dicían que os terrestres non lle tiñan medo ás pantasmas, que se viñan lle ían . . . , pero o que máis lle interesou foi que un neno escribira dicindo que foran a Asustalandia. Bucaron no mapa onde estaba aquel planeta.
-Encontreino, dixo unha pantasma.
- Onde está?
-Aquí, aquí no noroeste.
-Ah, aí.
-Pois vaiamos despois de mañá.
Iso fixeron. Despois de dous días, foron a Asustalandia.
Cando chegaron a Asustalandia, alí había ogros, monstros...
Pasárono bomba e que daronse a vivir alí.
Moh´d Ghanayem Rashid
O ambiente do parque.
Era venres pola tarde. Nunca o facía, pero esa vez fixeno, baixei ao parque. Enriba estaba o areiro con nenos pequenos divertíndose moito.
Olía a felicidade, aunque creo que era a colonia da miña nai.
Debaixo había nenos máis maiores xogando a xogos coma ao fútbol. Non era de estrañar encontrar a nenos da clase como a Ron xogando alí.
Pedro Gamallo, O ambiente do parque, Ed. Gamaly.
Olía a felicidade, aunque creo que era a colonia da miña nai.
Debaixo había nenos máis maiores xogando a xogos coma ao fútbol. Non era de estrañar encontrar a nenos da clase como a Ron xogando alí.
Pedro Gamallo, O ambiente do parque, Ed. Gamaly.
As pantasmas en inspección.
No planeta Bort exitían un grupo de pantasmas que non eran capaces de asustar aos bortianos porque xa sabían todos os seus trucos.
Ao final, todos decidiron marchar a Via Láctea e inspeccionaron todos os planetas, pero ningún lle gustou oa grupo das pantasmas. Despois de catrocentos anos encontraron a Vía Das Pantasmas e acabaron no planeta Pantasmas de Fume. Coñeceron ao alcalde Fumento e a vella pantasma tibo unha conversación con el.
-Por que se chama asi este planeta?
-Polo nome do meu pai
-De que materiales pantasmacos está feito este planeta?
-De sabas , algas, colchonetas, e un montón de sal.
-Perfecto, quedamonos neste planeta apestoso.
Belén Rey Fdez.
Ao final, todos decidiron marchar a Via Láctea e inspeccionaron todos os planetas, pero ningún lle gustou oa grupo das pantasmas. Despois de catrocentos anos encontraron a Vía Das Pantasmas e acabaron no planeta Pantasmas de Fume. Coñeceron ao alcalde Fumento e a vella pantasma tibo unha conversación con el.
-Por que se chama asi este planeta?
-Polo nome do meu pai
-De que materiales pantasmacos está feito este planeta?
-De sabas , algas, colchonetas, e un montón de sal.
-Perfecto, quedamonos neste planeta apestoso.
Belén Rey Fdez.
A DIVERSIDADE CULTURAL
Os países diferencianse por moitas cousas. Por exemplo:
Nos platos típicos, nas leis,...
Unha cousa que os diferenza moito é a maneira de vestir.Case todos os países teñen unha prenda orixinal de alí.Levan cousas que a nós parecennos raras(homes con "falda",prendas que parecen de home pero son de muller ou viceversa).Tamén pode ocurrir ( e ocorre ) que a xente doutras culturas se burle das prendas de aquí.
Algúns exemplos son:
o Kimono(Japón e China)
os Pareos(Bali)
as Chilavas(zona leste e surleste de Asia)
os pantalóns, os Kaftans ou os Balis (India)
Ou simplemente... A BOINA DE CHANTADA!!!!!!!!
Jorge