Iván Caride Sanjuán
30 de mayo de 2010
27 de mayo de 2010
Saída ao Grove

O día 21 de maio, os alumnos de 6º e de 5º fixemos unha excursión ao Grove. Xustamente ese día foi o cumpleaños dunha compañeira nosa, Uxía de 6º. O pasamos moi ben, estuvimos nun Catamarán e no Acuario, aínda que tivemos que esperar unha eternidade o pasamos moi ben.
Á la hora de comer pasou unha cousa moi estraña, había un señor que parecia que nos seguia, era o dos barquitos. Non paraba de dicir "barquitos sabrosos y muy ricos a 1 euro."Despois veu unha señora que vendía pulseras e compramos moitas.
Uxía y Rebeca
Á la hora de comer pasou unha cousa moi estraña, había un señor que parecia que nos seguia, era o dos barquitos. Non paraba de dicir "barquitos sabrosos y muy ricos a 1 euro."Despois veu unha señora que vendía pulseras e compramos moitas.
Uxía y Rebeca
Festival de Fin de Curso
O vindeiro venres día 28 de maio celebrarase o Festival de Fin de Curso- Letras Galegas, este ano adícaselle a Uxío Novoneyra. O festival será no I.E.S As Lagoas. Actuarán todos os cursos do colexio e, os presentadores seremos, eu (Irene) e Erín, dous nenos de 6º de primaria.
Sera moi divertido, pero por outra parte triste, porque é o noso último ano no colexio. Quedarémonos con moitos recordos da nosa infancia aquí, xa que a maioría dos nenos de 6º levan dende infantil neste colexio, como Irene, que leva toda a súa vida educativa aquí.
Sera moi divertido, pero por outra parte triste, porque é o noso último ano no colexio. Quedarémonos con moitos recordos da nosa infancia aquí, xa que a maioría dos nenos de 6º levan dende infantil neste colexio, como Irene, que leva toda a súa vida educativa aquí.
Volvemos co festival, esperamos que nos animedes e que vos divirtades cas nosas actuacións.
Espermos que vos guste!
Irene e Mauro
O festival das letras galegas
Todos estamos moi nerviosos, porque mañá é o festival das letras galegas.Sabedes a quen lle dedicamos este ano o festival? Pois ao noso Uxío Novoneyra.
Todos vamos a facelo xenial e o mais importante e que o vamos a pasar moi ben e vos gustará moito. Este ano os presentadores do festival son dous compañeiros nosos, Erín e a nosa queridísima amiga Irene, o van facer moi ben.
Esperamos que vos guste e que vos riades moitísimo.
Bicos e abrazos de Rebeca e Uxía 6º
Todos vamos a facelo xenial e o mais importante e que o vamos a pasar moi ben e vos gustará moito. Este ano os presentadores do festival son dous compañeiros nosos, Erín e a nosa queridísima amiga Irene, o van facer moi ben.
Esperamos que vos guste e que vos riades moitísimo.
Bicos e abrazos de Rebeca e Uxía 6º
10 de mayo de 2010
La historia de un zapato.
(Otra versión, a ciencia cierta, la de Pedro)
Había una vez un zapato que se llamaba "El Zapatoki". Era un zapato muy formal y bonito, marrón y ya algo sucio. Su dueño tenía unos piés que apestaban, debido a eso, "El Zapatoki" olía muy malpor dentro.
"El Zapatoki" ya estaba hartodel olor y decidió ir al zapatero a que lo lavasen, aunque se dió cuenta de que llevar solo un zapato era algo extraño. Fué al armario a por su hermano que como siempre estaba dormido. Lo despertó y fueron juntos.
Cuando ya estaban en la calle la gente se asustó mucho al ver a dos zapatos solos por la calle.
Al llegar a la zapatería, vieron a su dueño charlando con el zapatero corrieron a esconderse. Cuando ya se fué su dueño, entraron. El zapatero se quedo pasmado al ver a los zapatos allí, hablandole.
-¿Estas sordo? Le hemos preguntado si nos puede limpiar- dijó el hermano del "El Zapatoki".
-Cómo, ¿has hablado?- preguntó el zapatero.
-¡Pero si ya me conoces! soy "El Zapatoki"- contestó.
-No, no, no hablo de ti, hablo de tu hermano.- afirmó el zapatero.
-Ah, claro, es que a mi me ves todos los días- entendió el zapato.
-Veníamos a que nos lave- dijo "El Zapatoki".
-Por supuesto- respondió D. Zapatero (pero no el presidente, sino el zapatero).
Al acabar la conversación, D. hermano ya estaba dormido.
Cuando el zapatero acabó, "El Zapatoki" le pidió que se lo dejase pagar otro día; ya le debía 15.342€.
Al volver, la gente de la calle ya no estaba tan asustada. Llegaron a su casa, no había nadie. Se fueron al armario. Cuando llegó a casa, el dueño recibió una gran sorpresa. Al lado había una nota:De nada,son 15.342€
Pedro G. Fdez., Cuentos sobre cosas. Ed. Gamaly.
Había una vez un zapato que se llamaba "El Zapatoki". Era un zapato muy formal y bonito, marrón y ya algo sucio. Su dueño tenía unos piés que apestaban, debido a eso, "El Zapatoki" olía muy malpor dentro.
"El Zapatoki" ya estaba hartodel olor y decidió ir al zapatero a que lo lavasen, aunque se dió cuenta de que llevar solo un zapato era algo extraño. Fué al armario a por su hermano que como siempre estaba dormido. Lo despertó y fueron juntos.
Cuando ya estaban en la calle la gente se asustó mucho al ver a dos zapatos solos por la calle.
Al llegar a la zapatería, vieron a su dueño charlando con el zapatero corrieron a esconderse. Cuando ya se fué su dueño, entraron. El zapatero se quedo pasmado al ver a los zapatos allí, hablandole.
-¿Estas sordo? Le hemos preguntado si nos puede limpiar- dijó el hermano del "El Zapatoki".
-Cómo, ¿has hablado?- preguntó el zapatero.
-¡Pero si ya me conoces! soy "El Zapatoki"- contestó.
-No, no, no hablo de ti, hablo de tu hermano.- afirmó el zapatero.
-Ah, claro, es que a mi me ves todos los días- entendió el zapato.
-Veníamos a que nos lave- dijo "El Zapatoki".
-Por supuesto- respondió D. Zapatero (pero no el presidente, sino el zapatero).
Al acabar la conversación, D. hermano ya estaba dormido.
Cuando el zapatero acabó, "El Zapatoki" le pidió que se lo dejase pagar otro día; ya le debía 15.342€.
Al volver, la gente de la calle ya no estaba tan asustada. Llegaron a su casa, no había nadie. Se fueron al armario. Cuando llegó a casa, el dueño recibió una gran sorpresa. Al lado había una nota:De nada,son 15.342€
Pedro G. Fdez., Cuentos sobre cosas. Ed. Gamaly.
